intolerans
intolerans, not enduring, impatient, intolerant
Could not find intolerantis in Logeion dictionaries.
intolerantis neuter genitive singular, masculine accusative plural, feminine accusative plural, feminine genitive singular, masculine genitive singular of intolerans
in-tŏlĕrans, antis, adj.
- Act., that cannot bear or endure a thing (syn. impatiens), impatient, intolerant (not ante-Aug.); constr. with gen.: secundarum rerum nemo intolerantior fuit, Liv. 9, 18: corpora intolerantissima laboris atque aestus, id. 10, 28: omnium, Tac. A. 2, 75: aequalium, id. H. 4, 80.—
- II Pass., = intolerandus, that cannot be borne, insufferable, intolerable (ante-class. and post-Aug.): curae, Laev. ap. Gell. 19, 7, 10.—Comp.: servitus, Tac. A. 3, 45; cf.: vir ingens gloriā, atque eo ferocior, et subjectis intolerantior, id. ib. 11, 10: nihil insultatione barbarorum intolerantius fuit, Flor. 4, 12, 36.— Adv.: intŏlĕranter, intolerably, immoderately, excessively (class.): dolere, Cic. Tusc. 2, 9.—Comp.: intolerantius insequi, Caes. B. G. 7, 51: se jactare, Cic. de Or. 2, 52.—Sup.: intolerantissime gloriari, id. Vatin. 12, 29.
in-tolerāns, antis, I) aktiv = nicht leicht-, nicht gern jmd. od. etw. ertragend, unduldsam gegen usw., nicht leicht sich in etw. findend, dh. auch = unmäßig in etw., m. Genet., vir aequalium intolerans, Tac.: intolerantior secundarum rerum, Liv.: corpora intolerantissima laboris, Liv. – II) passiv = unerträglich, curae, Laev. bei Gell. 19, 7, 10: regreditur ingens gloriā atque eo ferocior et subiectis intolerantior, Tac. ann. 11, 10: quam decora victoribus libertas, quanto intolerantior servitus iterum victis, ibid. 3, 45 extr. (vgl. Nipperd. z. St.): nihil insultatione barbarorum intolerantius, Flor. 4, 12, 36: nihil fieri posse indignius neque intolerantius, Gell. 13, 8, 5.
intŏlĕrāns, (13) tis, ¶ 1 qui ne peut supporter : [avec gén.] Tac. Ann. 2, 75 ; H. 4, 80 ; secundarum rerum intolerantior Liv. 9, 18, qui sait moins supporter la prospérité ; intolerantissimus laboris Liv. 10, 28, 4, très peu capable de supporter la fatigue ¶ 2 intolérable : Læv. d. Gell. 19, 7, 10.
- 1. niet in staat te verdragen (m. gen.); ➤ corpora intolerantissima laboris; vir aequalium ~ onverdraagzaam jegens;
- 2. ondraaglijk, onuitstaanbaar (voor: dat.) [curae; servitus victis].
intolerans , tis. adj. c. s.
難受者。Omnium quae ultionem morarentur intolerans 不忍緩報仇之各事。Rerum secundarum nemo intolerantior fuit 順事中無度之人莫甚於彼。Corpora intolerantissima laborum 亳不耐苦之身。
Suggest a Translation
See an image
難受者。Omnium quae ultionem morarentur intolerans 不忍緩報仇之各事。Rerum secundarum nemo intolerantior fuit 順事中無度之人莫甚於彼。Corpora intolerantissima laborum 亳不耐苦之身。
Suggest a Translation
See an image
in-tolerāns antis, adj.
- with comp.and sup, not enduring, impatient, intolerant: vir aequalium, Ta.: secundarum rerum intolerantior, L.: corpora intolerantissima laboris, L.—Intolerable: quanto intolerantior servitus victus, Ta.