inusus
ĭn-ūsus, ūs, false reading for in usu, Plaut. Most. 1, 2, 65 (148).
notatur quod finaliter specificat modum delendi occasionem ab ~u [vv. ll. ab usu, ab in visu ] hominis ad terrestria, cum finaliter dicit ‘delebo, inquit, hominem quem creavi a facie terre’ [] Gen. vi 7