invocatus
invocatus2, uncalled, without a summons
Could not find invocatum in Logeion dictionaries.
invocatum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular, masculine accusative singular of invocatus
invocatum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of invoco
invŏcātus, a, um, Part., from invoco.
invŏcātus, a, um, adj. [2. in-voco].
- Uncalled (class.): imagines rerum, Cic. N. D. 1, 38, 108: ego ad subsellia rei occurro, id. Fam. 8, 8, 1.—
- II Uninvited: invocatus soleo esse in convivio, Plaut. Capt. 1, 1, 2 (70): ut mihi ... invocato sit locus semper, Ter. Eun. 1058: cotidie sic ei cena coquebatur, ut quos invocatos vidisset in foro, omnes devocaret, Nep. Cim. 4, 3; Vitr. 6, 8.
in-vŏcātus, ūs, m. (only in abl. sing.),
- a non-summoning: si injussu atque invocatu meo (verba) venerint, without my summons, Fronto ad Verum, ep. 1.
1. invocātus, a, um (in u. voco), I) ungerufen, Cic. u. Cael. in Cic. ep. – im Doppelsinn mit invocatus = angerufen, Plaut. capt. 70. – II) insbes., uneingeladen, Ter. u. Nep.
2. invocātus, a, um, Partic. v. invoco, w. s.
3. invocātus, Abl. ū, n. (in u. voco), das Nichteinladen, si ultro, si iniussu atque invocatu meo (ohne meinen Befehl u. ohne meine Aufforderung) venerint, Fronto epist. ad Ver. 1. p. 114, 26 N.
1 invŏcātus, a, um, part. de invoco.
2 invŏcātus, (14) a, um (in priv.), ¶ 1 non appelé : Cic. Nat. 1, 108 ¶ 2 non invité : Pl. Capt. 70 ; Ter. Eun. 1059 ; Nep. Cim. 4, 3.
3 invŏcātŭs, abl. ū, m. , invocatu meo Fronto Ep. ad L. Ver. 1, sans que je [les] aie appelés.
invocātus (1)
- P. of invoco.
in-vocātus (2) adj.,
- uncalled, without a summons: ad dormientem veniunt (imagines) invocatae.—Uninvited, without an invitation: ut mihi . . . invocato sit locus, T.: ut quos invocatos vidisset in foro, omnes devocaret, N.