ioculari
Joculus, pro
Jocus. Pseudo Ovidius de Vetula lib. 1 :
.... Sicut agunt pastores, cum Joculantur.
Gengler. Lit. remiss. ann. 1367. in Reg. 97. Chartoph. reg. ch. 427 :
Lesquelz alerent chiez le suppliant pour eulx chauffer et esbatre et Gengler et
parler autour du feu. Aliæ ann. 1410. in Reg. 165. ch. 4 : Lequel Guimant
dist à icellui Vincenot, pourquoy ne s'en viennent Jehannin et Colinet, et que puent ilz
tant Gengler apres nous ?Setiger. Rursum :
Ministrantibus mimicis nebulonibus, garcionibus, scurris et Jocularibus.
Jocularitas, apud eumdem pag. 158. Jonglerie. Agobardus lib. de Dispens :
Satiat præterea et inebriat histriones, mimos, turpissimosque et vanissimos
Joculares, etc. Joannes Signiensis Episc. in Vita S. Beraldi Episc. Marsorum :
Alii quod proprie Jocularium est, ab utroque latere divisis, item
mixtis coloribus, vestimenta variabant. Joculares viri, in Vita S. Præjecti
Episc. apud Bollandum cap. 3. n. 22. Cantor Jocularis, in Triumpho S. Remacli cap. 19. Vide Ministelli.
Coraula, in Glossis Isidori. Vide Jocularis.
Cum a
vestigio non deessent, qui facetias quasdam, ut adsolet, aut Jocularitates moverent,
etc.