irratio
irratio, ōnis, f. (in u. ratio), die Unvernunft, Tert. adv. Prax. 15.
qui fuerant homines prius innate racionis / brutorum species irraciones habent
qui negaverit injuriam vel ~onem vel pacem ‥ judicabitur in jura pretoris(
irrătĭō, ōnis, f. (in, ratio), déraison : Tert. Prax. 15.
Non sine Irratione et
amentia.contre toute raison, uti loquimur. Flodoardus lib. 3. cap. 21. de Epistolis Hincmari :
Erpuino Silvanectensi, pro
quodam homine, quem Irrationabiliter ab eo excommunicatum, ut compererat, intimat.
De hoc
libello rationabilius tacere quam respondere delegimus, quoniam sicuti præmisso
Inrationabilitate ex majori parte habetur consimilis. Epist. ejusdem 12. ibidem
pag. 534 : Prolixissimam rotulam, mendaciis et Irrationabilitatibus ac improperiis
contra veritatem et auctoritatem repletam, mihi misisti.