irrediturus

irrediturus [ML] , destined not to return. dum peregrinatur per amaras equoris undas / truta gygantis init irreditura gulam Garl. Epith. VIII 548; s1227 rex ‥ fratri suo precepit, ut ‥ a regno Anglie irrediturus [v. l. non rediturus] exiret M. Par. Maj. III 124; s1222 multi tamen per fugam evaserunt ~i Id. Min. II 252 (cf. Wend. II 267: nunquam postea sunt reversi); s1190 iter arripuit Jerosolimitanum, ~us, quia obiit in Terra Sancta Flor. Hist. II 104; recedo a vobis, ~us G. S. Alb. I 246; s1204 adjungens quod nisi in causa proprietatis obtinerem ~us irem Chr. Evesham 142; s1224 Falcasius ‥ captus est et ductus Londonias, abjurans regnum, ~us Ann. Lond. 26.