jocularis

jocularis [CL] 1 jocular, joyous. ‘quid stamus? cur non imus? ’ istud ~e inceptum justo Dei judicio miserabile nobis est factum. istud carmen ‥ per continuum redintegravimus annum Gosc. Edith 288; in convivio ~i Ord. Vit. XI 12 p. 212 (v. fabula 2a). 2 of an entertainer. cavillo mimico, i. illusione scurili vel ~i gliwlicre hypsinge GlP 619. 3 (as sb. n.) valuable object, artefact of precious metal, jewel. si das †almerium [v. l. almiolum, ? l. allverium, i. e. alloverium] cuiquam, joculare sit intus, / aureus anulus aut firmacula vel speciata D. Bec. 909; due corone auree ‥ et plura alia ~ia inventa sunt B. Cotton HA 172; exceptis thesauro, armatura et equitatura, ~i, auro et argento Ib. 178; 1309 de forcerio suo furato cum pluribus ~ibus CourtR Wakefield II 208.

jŏcŭlāris, (13) e (joculus), [en parl. de choses] plaisant, drôle, risible : Cic. Leg. 1, 20 ; Ter. Phorm. 134 || subst. n. pl. jocularia Hor. S. 1, 1, 23 ; Liv. 7, 2, 5, plaisanteries, railleries.