laisus
Et sic festucam in Laisum
jactet. Forma traditionis, et transferendi dominii. De vocis origine vide
conjecturam Wendelini, Læsoverpire,Cedere, transferre, quasi in
Læsum, id est, sinum alicujus
werpire, festuca, quæ est signum traditionis, in
Laisumseu sinum jacta, secundum Legem Salicam tit. 48. Habetur apud Marculfum lib. 1. for. 13 :
Præceptum de Læsiverpo,
Læsiuverpo, melius
Læsiwerpo
per manum Regis, ubi vocis
Læsoverpirenotio indicatur :
Quod ipsas
villas in suprascriptis locis nobis voluntario ordine visus est Læsoverpisse, vel
condonasse.
Leuseverpisse, observatque veteres etiam scripsisse
Lesoverpire, et
Leisoverpirepro
Laisoverpire. Baluzius habet
Leuseuverpire.