latibulum
latibulum, a hiding-place, lurking-hole, covert, den
lătĭbŭlum, i, n. [lateo], a hiding-place, lurking-hole, covert, den, of animals.
- I Lit.: cum etiam ferae latibulis se tegant, Cic. Rab. Post. 15, 42: serpens e latibulis, id. Vatin. 2, 4; id. Off. 1, 4, 11: furibunda ferarum, Cat. 63, 54; of men: latibulis occultorum locorum, Cic. Fl. 13, 31: aedium, Ap. Met. 8, 29, 22.—
- II Trop., a hidingplace, refuge, etc. (syn. receptaculum): latibulum et perfugium doloris mei, Cic. Att. 12, 13, 2: quaerere occepit ex diffidentia latibulum aliquod temeritati, Ap. Apol. 1, p. 274, 4.
latibulum, ī, n. (lateo), der Schlupfwinkel, das Versteck, I) eig.: a) für Tiere, ferarum furibunda latibula, Catull.: paludis secreta latibula, Phaedr.: cum etiam ferae latibulis se tegant, Cic.: repente te tamquam serpens e latibulis (aus dem Loche) intulisti, Cic. – b) für Menschen, latibula locorum occultorum, Cic. Flacc. 31: latibula aedium, Apul. met. 8, 29. – II) übtr.: ego aut volo aliquod emere latibulum aut pertugium doloris mei, Cic. ad Att. 12, 13, 2: quaerere occepit ex diffidentia latibulum aliquod temeritati, Apul. apol. 1 extr.: rumpe de latibulis nequitiae vincla, Commodian. instr. 2, 38 (37), 2.
emergentes de ~is quibus abditi fuerant
insulani ‥ qui per diversa ~a mortem evaserant ad proprios recursant
venitur ad locum quem de ~is insidiantium recte dicunt Vallem Demonum
in ~a petre
ad investigandum previe omnem latebrosum dicte turris ~um
illa vero ingressa ~um beluae
~um, defensaculum
repetitis quantotius notis silvarum ~is
silvarum quesiere ~a
etsi diligentius †clam destino [l. clandestino ] celle ~o latere studeret, fama tamen conversationis ejus eum nullatenus delitescere permisit
in ipsius anime exitu tanta lux supercelestis circa eum enituit, quod intuitus nostri aciem reverberans diffugia et ~a querere compellebat
succisa sunt nemora in Wallia, que prestabant indigenis ~a tempore belli
Narcissum ‥ sub silenti ~o delitescere non feram
prolatis exemplorum formulis stolidae obtrusum ignorantiae ~um illustrantibus
nocte rapiens filium, fuge petiit ~um
caballus regis [Alex. III ] ex improviso, ~o noctis tibiis anterioribus in sabulo infossatis, titubavit
in latebrosum lautumiae ~um
ut ‥ monasterii ‥ ~o divino servicio sedule deditus ‥ disciplinam exerceas ad deserviendum adtencius Deo(
de abyssi ~is
lătĭbŭlum, (13) ī, n. (lateo), cachette, retraite, repaire : Cic. Off. 1, 11 ; Fl. 31 || [fig.] asile : Cic. Att. 12, 13, 2 || moyen de cacher : Apul. Apol. 1.
latibulum ī, n
- LAT-, a hiding-place, lurking-hole, covert, den: ferae latibulis se tegant: latibula occultorum locorum.—Fig., a hidingplace, refuge: doloris mei.