lecturire

lecturire [LL] , b to desire to read. b to desire to lecture. c (gram., as paradigm of meditative verb). a quippe ante non inveniens quod legerem, quam ~ire desinerem W. Malm. GR II prol. p. 104; ~ire, legere desiderare Osb. Glouc. Deriv. 323.  b s1256 magister Christianus, canonicus Beluacensis, qui maximus quasi philosophus emeritus, postquam in artibus rexerat, in theologia ~ivit M. Par. Maj. V 599.  c meditativa [verba] in -urio desinunt et quartae conjugationis sunt, ut ~io Alcuin Gram. 878A; verba ‥ meditativa ‥ frequenter inveniuntur, ut ~io, docturio Ps.-Gros. Gram. 52.