levator
lĕvātor, ōris, m. [1. levo],
- a lifter, a thief, Petr. 140, 15 dub.
levātor, ōris, m. (2. levo), I) der Wegnehmer, Dieb, Petron. 140, 15. – II) übtr., der Erleichterer, curarum operumque, Auct. epit. Iliad. 122.
venire facias ‥ omnes quarreatores et scissores lapidum ‥ cum ~ibus, martellis, malleis, cuneis et aliis utensilibus necessariis ad petras faciendas
fabro operanti circa ~ores(v.
omnes ~ores muri in misericordia
quondam David C. per dominum regem constitutus ~or firmarum predictarum fuerat
lĕvātŏr, (16) ōris, m. (levo 2), celui qui allège, qui soulage : Homer. 123 || voleur : Petr. 140, 15.
- 1. iem. die verlichting brengt;
- 2. (Petr.) dief.
Si vero fiat aliqua
injuria vel rescoussa Levatoribus emolumentorum, etc. Charta Eccl. Brivat. ann.
1365 : Antonius Torrent Levator et receptarius emolumentorum curiæ Præpositatus,
etc. Charta ann. 1338. tom. 2. Hist. Dalphin. pag. 372. col. 2 : Etiam et
super redemptionibus factis per subditos, ne per Levatores signarentur vel caperentur
animalia sua. Vide Levator Piscium in Levata
4.levatasseu aggeres curat ; cujus officium
Levatariaappellatur. Instr. ann. 1234. apud Vir. Cl. Garamp. in Disquisit. de Sigil. Garfagn. pag. 27 :
In quo etiam consilio interfuerunt capitanei Levatorum S.
Petri majoris, etc. Charta ann. 1351. ex schedis Pr. de Mazaugues:
Elegerunt in Leratores, rectores et gubernatores levatarum prædictarum ad unum
annum tantum, etc. Et incontinenti prænominati Levatarii... prædictum officium Levatariæ
in se gratis suscipientes, juraverunt... se dictum officium bene, fideliter et legaliter
exercere. Ubi promiscue Levatoreset
Levatariinon semel nominantur. Vide in Levata 3.
levatseu delectum habet, vel rei bellicæ præpositus, Gall.
Mathias D. G. rex Hungariæ, etc. fidelibus nostris capitaneis,
belliducibus, Levatoribusque et sollicitatoribus præsentis exercitus nostri,
etc. Vide Levare homines in Levare 6.