lineatio
līnĕātĭo, ōnis, f. [linea],
- the drawing of a line, a line: solis radii paribus lateribus lineationibus extenduntur, Vitr. 9, 4.—
- II A feature, lineament: corporis, Firm. Math. 1, 4.
līneātio, ōnis, f. (lineo), der Linienzug, konkr., die Linie, Vitr. 9, 1, 13 u. 10, 22, 10. – corporis, die Lineamente, Firm. math. 1, 4.
~o manus in ciromancia vel figura punctorum in geomancia
quod nullus clamor ad camerarium domini regis veniat pro defecto ~onis
in ij gatis emptis pro ~one sumitatum domorum
nullam discrepanciam invenerunt in dicta liniacione inter novum gabellum et antiquum predictum
pro liniatione togarum suarum
visores affidaverunt ‥ pro xxxvij li. ‥ positis in dealbacione, ~one, fenestris et aliis fenestris vitreis in camera regis de Lutegareshall’ et dealbacione et ~one capellarum S. Katerine et S. Leonardi ibidem et lambruschacione et fenestris vitreis earundem
in ~onibus spherici corporis non refert secundum quam ~onem distinguatur longitudo, latitudo et spissitudo, quia dimensiones in corpore spherico sunt uniformes in figura et equales
ut patet in hac ~one
per tres sequentes dies inchoantur interius ~ones et punctuationes aliorum membrorum
immutativa [virtus ] que ‥ dat cuilibet membro ~onem, figurationem et compositionem
līnĕātĭō, ōnis, f. (lineo), ligne : Vitr. Arch. 9, 1, 13 et 10, 22, 10 || traits [du visage] : Firm. Math. 1, 4.