loramentum
lōrāmentum, i, n. [lorum],
- a thong: capita loramentorum, Just. 11, 7, 16: gladio loramenta caedit, id. ib.—Also, any fastening: loramentum ligneum, Vulg. Eccl. 22, 19.
lōrāmentum, ī, n. (lorum), I) das Riemenwerk, -zeug, Plur., Iustin. 11, 7, 16. Edict. Diocl. 8, 8 lemm. – II) übtr., der Verband, das Gefüge, lor. ligneum, Vulg. Sirach 22, 19.
~um, ligamentum
~um vel tormentum,wiððe
lorumentum,wiððe
~um i. fascis
lorumentum, i.hart
quid illa cingula ‥ quid ~a ferrea, nisi equi sub pungente sessore similitudinem preferebant?
brace of a balk , uncus ‥, ~um
key, knyttyng of ij wallys or beys in an unstabyl grownde , ~um ‥, caya ‥
a brandryth to set †begynnyge [v. l. ]byggyng on , ~um
lōrāmentum, ī, n. (lorum), courroie : Just. 11, 7, 16 ; Diocl. 8, 8 || assemblage [en bois] : Vulg. Eccli. 22, 19.
Loramentum , i. concatenatio lignorum quæ solet fieri in fundamentis
ædificiorum.
Æramentis, ferraturis,
Loramentis, vasis, utensilibus, etc. Sed et Justinus lib. 11. cap. 7 :
Cum capita Loramentorum inter nodos abscondita reperire non posset, gladio
Loramenta cædit.Lorain, Scriptoribus nostris vernaculis. Diarium Thesauri Regii ann. 1299. 5. Febr. :
Pro sabutis, Lorenis, palefredis, et aliis necessariis ad equitandum, etc.
Item
Lorenos garnitos de serico, seminatos de boutonis et camahelis pretii 20.
sol.de la Fontaine 26.April. ann. 1350 :
Pour trois sembues, l'une d'escarlate azurée armoiée de Navarre et d'Evreux,
et l'autre à arçons azurez semez de perles, et l'autre de veluyau noir semé de rosettes
d'or, avec 2. Lorrains. Guill. Guiartann. 1304 :
Estriers, Lorains, frains netelés.
Le Roman de Garin:
Li Palefroi sor coi la Dame seist,
Estoit plus blans que nule flor de lys,
Li Lorrains vaut mille sols Parisis.
Alibi :
Sel ot d'ivoire, li Lorains sont d'ormier.
de la RoseMS. :
Et autres biens qui sont forain
N'as tu vaillant un viés Lorain.
Videtur esse monetæ genus.Brusseltom. 1. de Feudorum usu pag. 470 :
Pro Loranis, coffris, Lemovicensi tela, xxvii. equis palefridis,
carro, etc. Sic lego, non ut Cl. Editor Loranis coffris, sublata virgula ; quæ lectio, si bene asserta, de
coffrisseu arcis certa ratione loris constrictis, videtur intelligenda.
Pro uno Lorano ad dominum Alfonsum, etc. Haud scio an inde
vox Lorandier, qua servus aratorius significatur, in Lit. remiss. ann. 1472. ex Reg. 197. Chartoph. reg. ch. 294 :
Jehan Rode bouvyer, Lorandier, serviteur et
varlet... pour suivre les beufz et labourer la terre en la baronnie d'Apchon.
Vide supra in Lodia 2.Item pro una bursa
Lorea pro portanda targia Domini 11. s. vi. d. Vienn. Habetur
Loreus funisapud Catonem cap. 12.