lucror
lucror, to gain, win, acquire, get, make
Could not find lucranti in Logeion dictionaries.
lucranti present active participle neuter dative singular, present active participle feminine dative singular, present active participle neuter ablative singular, present active participle masculine ablative singular, present active participle feminine ablative singular, present active participle masculine dative singular of lucror
lū̆cror, ātus, 1, v. dep. a. [lucrum], to gain, win, acquire, get, make (as profit).
- I Lit.: cum lucrari impune posset auri pondo decem, Cic. Par. 3, 1: ut locupletes suum perdant, debitores lucrentur alienum, id. Off. 2, 24, 84: stipendium, to keep for one's self, put into one's own pocket, id. Verr. 2, 5, 24, § 61: Pythias emuncto lucrata Simone talentum, Hor. A. P. 238: lucrandi perdendive temeritas, Tac. G. 24: qui duo acceperat lucratus est alia duo, Vulg. Matt. 25, 17: majorem partem lucrari, to receive the larger share of profit in a partnership, Gai. Inst. 3, 149.—
- B In partic., to gain by economy, to save: occasione lucrandi salis, Plin. 18, 7, 12, § 68.—
- II Trop., to acquire, gain, win: qui domitā nomen ab Africā Lucratus rediit, Hor. C. 4, 8, 19: lucretur indicia veteris infamiae, i.e. I will make him a present of them, I will not mention them, Cic. Verr. 2, 1, 12, § 33; Stat. Th. 9, 779.—
- B To win, persuade, convert (eccl. Lat.): factus sum Judaeis tamquam Judaeus, ut Judaeos lucrarer, Vulg. 1 Cor. 9, 20.
lucror, ātus sum, ārī (lucrum), gewinnen, profitieren (Ggstz. perdere), I) eig.: 1) im allg.: auri pondo decem, Cic.: stipendium, Profit machen, Cic.: plus mendacio atque etiam periurio, im Spiele, Suet.: dotem, ICt.: dotes uxorum, Lact.: absol., ex annonae caritate, Suet. Ner. 45, 1. – 2) insbes., durch Sparen gewinnen, ersparen, sal, Plin. 18, 68. – II) übtr., nomen ab Africa, erlangen, Hor. carm. 4, 8, 19: lucretur indicia veteris infamiae, er mag sie profitieren, ich will sie ihm schenken (= sie nicht anführen), Cic. II. Verr. 1, 33: quonam usque moram lucrabere fati? Stat. Theb. 9, 779: ne peregrinus poenas dissoluti regalis matrimonii lucraretur, damit nicht ein Fremder die Früchte der Trennung eines königl. Ehebundes ungestraft genösse, Amm. 19, 4, 3: m. dopp. Acc., lucratus est eum inimicum, hat sich ihn zum F. gemacht, Vulg. Sirach 20, 25.
See: lucrari
lŭcror, (13) ātus sum, ārī (lucrum), tr., gagner, avoir comme bénéfice, comme profit : Cic. Par. 21 ; Off. 2, 84 || économiser, mettre de côté : Plin. 18, 68 || [fig.] acquérir, obtenir : Hor. O. 4, 8, 19 ; lucretur indicia veteris infamiæ Cic. Verr. 2, 1, 33, quʼil gagne (= quʼon lui épargne) les révélations sur son infamie dʼautrefois || gagner, persuader, convertir : Vulg. 1 Cor. 9, 20.
- 1. winnen, profiteren [(van: acc.) stipendium; (abs.) ex annonae caritate];
- 2. (poët.) (metaf.) verwerven;
- 3. gespaard worden voor (m. acc.);
- 4. (eccl.) redden [fratrem tuum].
lucror ātus, ārī, dep.
- lucrum, to gain, win, acquire, get, make: auri pondo decem: emuncto Simone talentum, H.: lucrandi perdendive temeritas, Ta.—Fig., to acquire, gain, win: domitā nomen ab Africā, H.: lucretur indicia veteris infamiae, i. e. I will not mention.