luctatio
luctatio, a wrestling
luctātĭo, ōnis, f. [luctor], a wrestling.
- I Lit.: sine adversario nulla luctatio est, Cic. Fat. 13, 30: quid prodest multos vincere luctatione vel caestu, ab iracundia vinci, Sen. Ep. 88, 19; Hyg. Fab. 273; Scrib. 101.—
- B Transf., a struggle, contest, fight: tetra ibi luctatio erat, Liv. 21, 36, 7; Sen. Q. N. 5, 13, 1: plurium ventorum inter ipsos, id. ib. 7, 9, 2; cf. Cic. Leg. 2, 15, 38.—
- II Trop., of mental or moral wrestling, a struggle, contest: nam cum Academicis incerta luctatio est, qui nihil affirmant, Cic. Fin. 2, 14, 43; id. Fat. 6, 12; Lact. 2, 19, 2: una tamen veluti luctatio civitatis fuit, pugnantis cum Caesare senatus populique Romani, ut, etc., Vell. 2, 124, 2: una nobis et magna et praecipua cum carne est, Lact. 4, 25, 9.
luctātio, ōnis, f. (luctor), I) das Ringen, der Ringkampf, Cic. de fato 30. Sen. ep. 88, 19. Hyg. fab. 273. Scrib. Larg. 101. – II) übtr.: A) das Ringen = das physische Ankämpfen gegen Schwierigkeiten, der Kampf, Liv. 21, 36, 7. Sen. nat. qu. 5, 12, 5 u. 7, 9, 2: luct. fortunae (mit dem Schicksal), Val. Max. 6, 9, 14: plurium ventorum inter ipsos luctatio, Sen. nat. qu. 7, 9, 2: una nobis et magna et praecipua cum carne luctatio est, Lact. 4, 25, 9. – B) das geistige Ankämpfen gegen Widerspruch, der Wortstreit, der Kampf, magna od. maior cum alqo, Cic. de fato 12. Lact. 2, 19, 2: incerta cum alqo, Cic. de fin. 2, 43: una tamen veluti luctatio civitatis fuit, pugnantis cum Caesare senatus populique Romani, ut etc., Vell. 2, 124, 2.
~o,wraxlung
hunc Brutus vivum reservari preceperat, volens videre ~onem ipsius et Corinei
non ibis ad tabernam, ad ~ones vel ad coreas, nec ad alios ludos vanos
luctātĭō, (15) ōnis, f. (luctor), lutte, combat [pr. et fig.] : Cic. Fato 30 ; Leg. 2, 38 ; Fin. 2, 43 ; Liv. 21, 36, 7 ; Sen. Nat. 7, 9, 2.
- 1. het worstelen, worsteling; ➤ sine adversario nulla ~ est (Cic.); quid prodest multos vincere luctatione vel caestu (Sen.);
- 2. (metaf.) het vechten tegen moeilijkheden, gevecht; ➤ taetra ibi ~ erat (Liv.);
- 3. woordenstrijd.
luctātiō ōnis, f
- luctor, a wrestling: sine adversario nulla est.—A struggle, contest, fight: taetra, L.: cum Academicis incerta.