lumbare
lumbāre, is, n. [lumbus],
- an apron for the loins, Hier. in Jer. 13, 1; id. Ep. 7, 3; cf. Isid. Orig. 19, 22, 25.
lumbāre, is, n. (lumbus), der Lendenschurz, Hieron. in Ier. 13, 1; epist. 7, 3. Vgl. Isid. orig. 19, 22, 25.
lumbāre, is, n. (lumbus), ceinture, caleçon : Hier. Jer. 13, 1 ; Ep. 7, 3 ; Isid. Orig. 19, 22, 25.
Lumbo et lateri assuta vestis. Gloss. Gr. Lat. :
Rex
prædictus habuit Lumbare venereum, innatæ fragilitatis majus augmentum. Petrus
Bles. Ep. 66 : De zona aurea, et Lumbari serico, et samito,
etc. Joann. Monachus lib. 1. Histor. Gaufredi Ducis Norman. pag. 101 :
Extracta Gerardus de Lumbari suo clave parvula, scrinium quo ejus scripta
servabantur, reserat. Anonymus in Vita S. Cuthberti Ep. lib. 2. num. 3 :
Appropinquans ad mare ingressus est usque ad Lumbare in mediis fluctibus.
Occurrit præterea in Statutis Ordinis Carthusiensis tom. 1. Monast. Anglic. pag. 954. apud
Guigonem in Statutis ejusdem Ordinis cap. 28. § 1. cap. 46. § 1. cap. 57. § 1. in Statut.
antiq. 2. part. cap. 16. § 2. 3. part. cap. 10. § 16. cap. 11. § 1. cap. 23. § 1. et
Saxonem Grammaticum lib. 6. apud Mathæum Paris ann. 1234. pag. 277. bis, etc.Enumberdicitur de Christo, qui in
Et de toutes rentes qui nous appartiendroient et devroient appartenir
pour cause de iceluy royaume de Jherusalem, lesquelles seroient où nostre Seigneur
Enumbea en la glorieuse Vierge Marie, où il naquit, et autres saints Lieux, etc.