luter
lūtēr, ēris, m., = λουτήρ,
- a hand-basin, laver, Hier. in Jov. 1, n. 20; Vulg. 3 Reg. 7, 26 al.
lūtēr, ēris, m. (λουτήρ), das Waschbecken, Hieron. in Iovin. 1. no. 20. Vgl. Beda de orthogr. 278, 18 K.
~eres bis quinos in quibus hostiae lavarentur
hoc potest referri ad Cherubim qui depicti erant in basibus ~erum, ubi etiam rote erant
~res de quibus denarios facere debueram non vendidi
tu vas mellis, lactis uter, / ‥ fons et luter / purgativus sordium
bolle, vessel ‥ ~er
a lavyr , lavacrum, ~er, de luo dicitur
lūtēr, ēris, m. (λουτήρ), baignoire, bassin : Hier. Jovin. 1, 20 ; Vulg. Reg. 3, 7, 26.
Luteres, in Regnorum, conchæ, vel canthari aquarii.
baptisteriumintelligit Anonymus in Descript. S. Sophiæ. Hist. Miscella in Rhinotmeto ann. 10 :
Multitudo vero civitatis tumultuata ad Luterem Ecclesiæ
congregata est. Ubi Theophanes Luter in
tabernaculo funditur.Viderunt piscem magnum in aquæ collectione natantem,
duosque illum insequi Lutros, etc. Venere de profundo maris quadrupeda, quæ vulgo Lutræ
vocantur. Epist. 89. inter eas, quæ sub Bonifacii Archiep. Moguntini nomine
editæ sunt : Gunnam de pellibus Lutrarum tuæ fraternitati misi. Occurrit
etiam apud Fridericum lib. 1. de Arte venandi cap. 7. Vide Fullerum lib. Miscell. sacror.
cap. 18. et Brunsfeldium in voce Fiber.
Erminium et Lutria, in Constitutionibus Catalaniæ laudatis in
Cultellare.
Roccus martrinus et Lutrinus, in Capitulari ann. 808. cap. 5. Vita Caroli M. :
Ex pellibus Lutrinis thorace confecto humeros ac pectus hieme muniebat.
Loutriers dicti in Consuetud. Hannon. cap. 100. qui lutras venantur.