mafors
māfors, māforte, s. 2. māvors.
māfors, tis, m. , et maforte, tis, n. , voile de femme, capeline : Serv. En. 1, 282 ; Hier. Ep. 22, 13 || petit manteau : Cassian. Inst. 4, 13 ; 1, 6.
Εἴ τις ἄνευ μαφορίου ποιεῖ ἔργον ἐν οἵῳ δή ποτε τόπῳ, γενέσθω
ἀπευλογίας. Ubi sumi videtur pro scapulariMonachico : nam
mafortesMonachis tribuit Cassianus.
tumbæSanctorum obvolvebantur. Charta Cornutiana edita a Suaresio,
Maforteminter vestes sacras reponit :
Mafortem tramosericum rodomelinum aquilatum : item Mafortem e
teleoporphyro tramosericum opus marinum, etc.Ossamenta multiplicia in quadam Maforte . Acta
S. Marcellinæ tom. 4. Julii pag. 236 : Et vestis sacræ Mavorte quodam modo
subarratam, Christi Jesu quem totis visceribus concupiverat, immaculatam sponsam
effecit.Mavors, vel
Mafors, occurrit in Vita S. Gudilæ Virg. cap. 6. et apud Ordericum Vitalem lib. 2. pag. 397.
In festo Matronale operimentum capitis. Papias MS. Eccles. Bituric.
Tunicæ muliebres 82. Mafortea 38. tunicæ
viriles 16.Habens Mafortiolum super caput
suum. Vide Salmasium ad Vopiscum pag. 390.Procedit itaque cum Dalmatio et
Aquitanis, frontibus Maforto signatis. Has voces postea delevit
auctor.