majorinus
majōrīnus, a, um (major), de la plus grosse espèce : Plin. 15, 15 ; majorina pecunia Cod. Th. 9, 23, 1, monnaie dʼargent du plus grand module.
Major domus: nam qui apud Ordonium Monachum lib. de Mirac. S. Rudesindi Episc. Dumiensis n. 20.
Major domusappellatur, in alio MS.
Majorinusdicitur, uti observat Henschenius.
Majorinus, ubi usurpatur pro eo qui judicum sententias executioni mandat, ut ex verbis ipsis patet :
Permittite me comburere deprædatorem sanctissimi
Rudesindi, Dominus enim me constituit ultorem et Majorinum
ipsius.Merino es nome antiguo de Espanna, que quiere dezir tanto como ome que ha Majoria
para fazer justitia sobre algun lugar sennalado, assi como villa, o tierra. Y estos son
en dos maneras : ca unos ha que pone el Rey de su mano en De his intelligendus Lucas Tudensis in Chron. pag. 104 :
Imperator mandavit... Majorino terræ, ut cum rustico veniret ad Militem, et
videret, qualiter ei justitiam exhibebat, et hoc sibi rescriberet. Majorinus
Regis, in Concilio Legionensi ann. 1012. Concilium Coyacense ann. 1050. cap. 7 :
Admonemus, ut omnes Comites, seu Majorini Regales populum sibi subditum per
justitiam regant, etc. Concilium apud Pennam Fidelem ann. 1302. cap. 13 :
Alcales, vel Majorini, vel alii rectores civitatum vel aliorum locorum, etc.
Majorini isti Majoressæpe subscribunt in Chartis Regum cum adjectione Provinciæ cui præerant, ut in Charta Ferdinandi I. Regis Castellæ æræ 1078. apud Anton.
Felis Majorinus de Burgos:
Sonna Sonaz Majorinus in Castella. In alia Ferdinandi Regis
Castellæ æræ 1275 : Donus Moriel Majorinus in Castella, Sancius Pelagii Major
Merinus in Gallicia, Garcis Roderici Major Merinus in Legione ; et sic in aliis.Ita etiam dono eam vobis quod neque
Majorinus neque sagio ibi amplius intret. (Cart.
Adefonsi regis Castel. an. 1149, Mus. arch. dep. p. 76.)
Majorinus, Lusitanis
Meirinho, Justitiarius. Fori seu Consuetudines Jaccæ :
In unaquaque villa tres vel quatuor de melioribus jurent,
quod non celabunt furta ; sed demonstrabunt Merino nostro. Passim ibi. Et
Hieronymus Blanca testatur, hunc magistratum, qui ordinariæ causarum cognitioni præest,
apud Jaccetanos etiamnum vigere. Vide eumdem pag. 748. Michael del Molinoin Repertorio pag. 223. et Odoricum Rainaldum ann. 1289. num. 26. ubi
Meirinuset
Submeirinusoccurrunt. Interdum
Alii Merini,
dicti a merendo, id est, plorando : quia inventi in culpa consueverunt damna pœnæ
pecuniariæ deplorare, eo quod Reges sive Judices tales sunt punire pecuniariter
assueti.... hi ergo tales officiales debent compulsiones facere, et mandata Regis, ac
sententias judicum vel judiciorum executioni viriliter demandare, etc.
Confirmo in hujus conclavi Sancti propter remedium animæ meæ taliter ut
non in istas hereditates Merino, neque saione, etc.Merin ou Sergent, in Consuetud. Labourtensi tit. 1. art. 3. 7. 8. tit. 14. art. 1. 2. 14. 15. 18. tit. 15. art. 2. etc. Vide Foros Aragon. lib. 1. tit. de
Merinispag. 320. v.
Merindada. Occurrit in Epistola Examini Petri Salanovæ Justitiæ Aragonum apud Blancam pag. 748.
Dividitur Navarra in quinque
Præfecturas quas Majorinatus seu Merindales vocant : Pompelonensem scilicet,
Stellensem, Tutelensem, Sangossensem et Olitensem. Hæ a totidem oppidis primariis
Pompelone, Stella, Tutela, Sangossa, atque Olito, quorum quodlibet veluti caput et
metropolis est suæ Præfecturæ, tale nomen sortitæ