maledicus
maledicus, abusive, scurrilous, slanderous
mălĕdĭcus, a, um, adj. [maledico],
- foul-mouthed, abusive, scurrilous, slanderous (class.): conviciator maledicus, Cic. Mur. 6, 13: homines, Auct. Her. 2, 8, 12: maledicum esse in aliquem, Quint. 4, 1, 10. —Transf., of inanim. and abstr. things: civitas, Cic. Fl. 28, 48: lingua, Val. Max. 8, 9, 2: sermo, id. 7, 2, 6.—Hence, adv.: mă-lĕdĭcē, in a slanderous manner, abusively, scurrilously: maledice contumelioseque dicere, Cic. Off. 1, 37, 134; so, maledice ac maligne loqui, Liv. 45, 39, 16.
maledicus, a, um (maledico), lästernd, schmähend, schimpfend, homines, Cornif. rhet.: conviciator, Cic.: civitas, Cic.: sermo, Val. Max.: veteris comoediae maledica lingua, Val. Max. – maledicum esse in alqm, Quint. – Compar. u. Superl. von maledicens, w. s.
nec labor vos itineris nec ~orum hominum linguae deterreant(
quamvis ~i regnum Dei possidere non possint
si quis ‥ maledicus ‥, iij annos peniteat
scias tamen dominum nostrum regem nullius detrahentis contra te verba recipere, sed potius contra omnes ~os regali te auctoritate defendere
si ad caput nostrum Christum respicitis, nullius innocentiam ~us aut detractor acerbius impugnavit
si ‥ in apparencia religiosum se ostendit [rex ] et in operibus sit malidicus vel malefactor ‥ a Deo reprobabitur
ora ‥ ~a
hoc ~um schisma ‥ noscitur perdurasse
schisma ~um quod per xxx annos et ultra in ecclesia ‥ perduravit
mălĕdĭcus, (13) a, um (maledico), médisant : Cic. Fin. 1, 61 ; Mur. 13 ; Fl. 48 || comp. et superl., c. maledicens.
Si femina convincatur
esse litigiosa et Maledica, alligabitur fune subtus assellas, et tunc in aquam
projicietur.
Mauditvero nuncupatur in Cons. Petri de Font. cap. 11. art. 9. id quod male et præpostere ab advocato in causæ defensionem proponitur :
Bien puet Phelippes rappeler le Maudit à son
amparlier :... car li amparliers n'a mie plaine poosté de dire le querele kanke il
vaura.maledicus adj.with sup.
- maledico, abusive, scurrilous, slanderous: conviciator: civitas: in maledicentissimā civitate.