malefidus
mălĕ-fīdus, a, um,
- adj., unfaithful, faithless, Boëth. Cons. Phil. 1, 1; 1, 17. (In class. Lat. always separately, as, capiti male fido, Ov. Ib. 85.)
male-fīdus, a, um, unzuverlässig, unredlich, commentum (List), Amm. 30, 7, 8: colloquia, Rufin. Orig. in psalm. 36. homil. 3, 11.
~a, periculosa
mutavit malefida locum defectio regis
ut per eum quoquomodo injuriam expulsionis suae de ~o fratre ulcisceretur
sic sua non stabilis, sic malifida rota
malim potius eorum offensam contrahere, quam eis ~o blandiendo silentio, eorum gratiam mihi conciliare
quos subito emergens ab ymis flamma, quasi dirupto ~i soli gremio, involvebat
plebs malefida Deo
mirabile dictu et ~is difficile creditu
mălĕfīdus, a, um [mieux en deux mots], peu sûr : Amm. 30, 7, 8.