mallenta
Plegium, ut videtur, vadimonium ; de
recredentiaquippe servorum hic agitur : porro quando quis homines suos repetebat, ii statim coram judice servos se profitebantur, aut vade dato id se professuros spondebant. Vide Recredere. Forte etiam
Mallentaest jus aliquem ad
mallumcitandi. Vide Mallum. Litteræ Eduardi II. Regis Angl. ann. 1314. apud Rymer. tom. 3. pag. 505 :
Propter quod eadem Margareta ex causis præviis (et præcipue pro eo quod in
Curia nostra S. Severi recredentia, vel Mallenta quorumdam hominum suorum, per
Senescallum laudatum arestatorum, ex parte præfatæ Margaretæ ibidem petitæ, in casu
videlicet ubi recredentia vel Mallenta, secundum foros et consuetudines partium illarum,
dari debent, denegatæ fuerunt) ad Curiam Franciæ appellavit, sicut eadem Margareta nobis
significavit, etc. Vide Mallare ad servitium, in Mallum.