manipularis
manipularis, belonging to a maniple of a company, manipular
Could not find manipularibus in Logeion dictionaries.
manipularibus masculine dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of manipularis
mănĭpŭlāris or mănū̆pŭlāris (sync. mănĭplāris and mănū̆plāris), e, adj. [manipulus], with
- miles, or absol., of or belonging to a maniple or company, manipular (class.): pertica suspensos portabat longa maniplos: Unde maniplaris nomina miles habet, Ov. F. 3, 117: manipulares judices, who once were common soldiers, Cic. Phil. 1, 8, 20: imperator, one who rose from the ranks to be general (of C. Marius), Plin. 33, 11, 53, § 150.—
- II Subst.: mănĭpŭlāris (-plaris), is, m., a soldier of a maniple, a common soldier: Pompeium, tanquam unus manipularis, secutus sum, Cic. Att. 9, 10, 1: Rufus diu manipularis, dein centurio, mox praefectus, Tac. A. 1, 20: non placet quem scurrae laudant, manipularis mussitant, Plaut. Truc. 2, 6, 10 (491): optimo quoque manipularium, Tac. A. 1, 21.—
- B Esp., a soldier of the same maniple, a fellow-soldier, comrade: postquam ex opsidione in tatum eduxi manuplaris meos, Plaut. Most. 5, 1, 7 (1047): si centuriati bene sunt manuplares mei, id. Mil. 3, 2, 3 (815): conveniunt manuplares eccos, id. Most. 1, 3, 154 (310): centurio, tres suos nactus manipulares, Caes. B. G. 7, 47: mei. id. B. C. 3, 91.
manipulāris (bei Dichtern synkop. maniplāris, manuplāris), e, zu einem Manipel (manipulus) gehörig, Manipel-, miles, gemeiner Soldat, Plin.: iudex, aus einem Manipel (aus den gemeinen Soldaten) erwählt, Cic.: imperator, der von der Pike auf gedient hat (v. C. Marius), Plin. – subst., manipulāris, is, m., einer aus dem Manipel, der gemeine Soldat (Krieger), der Gemeine (im Ggstz. zu den Chargierten desselben Manipels od. derselben Kohorte), unus m., Cic.: manipulares mei, Caes., u. manuplar s mei, Plaut.
mittit satellitum ‥ catastam quae ratibus advecta adunatur cum ~ibus spuriis
tot dominicae legationis ~es ad quadraginta numerantur
mănĭpŭlāris (12) et sync.( Ov. F. 3, 117 ) măniplāris, e, ¶ 1 du manipule : Cic. Phil. 1, 20 || subst. m. , simple soldat : Cic. Att. 9, 10, 1, [ou] camarade de manipule : Cæs. G. 7, 47 ¶ 2 sorti du manipule, qui a été simple soldat : Plin. 33, 150 || manipularis judex Cic. Phil. 1, 20, juge pris dans un manipule.
manipulāris or manupulāris (poet. manupl-) e, adj.
- manipulus, belonging to a maniple of a company, manipular: miles, O.: iudices, i. e. selected from the common soldiers.—As subst, m., a soldier of a maniple, common soldier: tamquam unus manipularis: trīs suos nactus manipulares, comrades, Cs.