mastico
mastĭco, 1,
- v. a., to chew (post-class.): aliquid, Pelag. Vet. 30; App. Herb. 79: portulaca mastucata, Theod. Prisc. de Diaeta, 10.
mastico, āvī, ātum, āre (verw. mit mando, masso), kauen, Pelagon. veterin. 30 (435 Ihm). Marc. Emp. 5. Cael. Aur. de morb. chron. 1, 1, 47.
See: masticare
mastĭcō, āre, tr., mâcher : Pelag. Vet. 30 ; C. Aur. Chron. 1, 1, 47.