matmonocus
Mat, bonus, et
Monocus, pro monachus. Charta Ludov. Pii ann. 818. tom. 6. Collect. Histor. Franc. pag. 513 :
Notum sit
quod, dum Matmonocus abba ex monasterio Landevennoch nostram adiisset præsentiam,
etc. Vide Matiberni.