mattea
mattĕa (mattya, mactĕa), ae, f., = ματτύα (v. Varr. L. L. 5, 22, § 112 Müll.),
- a dainty dish, dainty, delicacy, Suet. Calig. 38; Sen. Contr. 4, 27; Petr. 65: te mattea sola juvat (al. juvant, assuming a collat. form, mattĕum, i, n.), Mart. 10, 59, 4: inter quadrupedes mattea prima lepus, id. 13, 92, 2.
mattea, ae, f. (ματτύη, s. Varro LL. 5, 112), leckere, köstliche Speise, Leckerbissen, Sen. contr. 9, 4 (27), 20. Petron. 65, 1 u. 74, 6. Mart. 10, 59, 4 u. 13, 92, 2: matteae et obsonia, Tert. de anim. 4: venenatae matteae, Suet. Cal. 38, 2.
macia, -orum, intestina sc. que sordes eliciunt
mattĕa (14) (-ttya), æ, f. (ματτύα), mets délicat, friandise : Sen. Rhet. Contr. 9, 4, 20 ; Petr. 65, 1 ; 74, 6 ; Mart. 10, 59, 4.
Hanc humanitatem insecutæ sunt Matteæ, singulæ enim
altiles pro turdis circulatæ sunt, et ova anserina pileata. Et infra :
Sumptis igitur Matheis, respiciens ad familiam Trimalcio : Quid vos, inquit,
adhuc non cœnastis ?
Vocas
porro securos, si quando extra portam cum obsoniis et Matteis tibi potius parentans ad
busta recedis. Est autem Athenæo Mattea, Cibus delicatus et pretiosus, Gr.
Macteasdixit in Calig. cap. 38. Vide ibi Casaubon. et Torrentium.
Matta 4.Storeæ seu tegetis vel culcitæ minoris species. Tract. MS. de Re milit. et mach. bellic. cap. 142 :
Post equites armatos torace, cossialis,
gamberiis, scuto et elmo, brachialiis, cirothechis et Matteis in capite
eorum.