meabilis
mĕābĭlis, e, adj. [meo]. *
- Pass., passable, that can be passed through: transitus vel bubus meabilis, Plin. 6, 1, 1, § 2.— *
- II Act., passing through, penetrating: aër per cuncta rerum meabilis, Plin. 2, 5, 4, § 10.
meābilis, e (meo), I) passiv = gangbar, transitus, Plin. 6, 2. – II) aktiv = durchdringend, aër, Plin. 2, 10.
amnis et ipse vadum vix raro meabile prebet
diverticula ‥ et latibula consueta, ipsis Walensibus ~ia, et Anglis invia et investigabilia
iter angustissimum vix x in fronte ~e
non longe a dicta catena super eandem aquam miro ingenio ~em pontem rex construxit
orbes meabiles mensura locatos / debita jubet currere mocione
cujus motu sphere volubili / revolvuntur raptu, meabili
ecce, migrat, qui primo mobili / dat movere motu meabili
mĕābĭlis, e (meo), ¶ 1 où lʼon peut passer, praticable : Plin. 6, 2 ¶ 2 qui pénètre facilement [air] : Plin. 2, 10.
- 1. begaanbaar [transitus];
- 2. doordringend [aër].
Quadraginta octo bissetos avenæ ad cumulum bonæ et Meabilis.
Vide Marchabilis.