medullitus
mĕdullĭtus, adv. [medulla], in the marrow, to the very marrow, in the inmost part (ante- and post-class.).
- I Lit.: medullitus aquiloniam intus servat frigedinem, Varr. ap. Non. 139, 9.—
- II Trop., inwardly, from the heart, thoroughly: qui mortalibus Versus propinas flammeos medullitus, Enn. ap. Non. 33, 7, and 139, 14 (Sat. v. 7 Vahl.): ut videas eam medullitus me amare, heartily, in one's inmost soul, Plaut. Most. 1, 3, 86 (242): ostendit sese jam mihi medullitus, id. Truc. 2, 4, 85 (436): gemens, Amm.14, 1, 9: dolore commotus, Ap. Met. 10, 25, 5.
medullitus, Adv. (medulla), I) im Marke, bis aufs Mark, Varro sat. Men. 77. – II) bildl., im Innersten, im Herzen, amare, innig, herzlich, Plaut.: ingemere, Apul.: gemere, Amm.
corporea fragilitatis valitudine ~us tabentia membra
inmensi maeroris molestia ~us [gl.: i. e. intimet vel evisceruntur ] emarcuit
toto corpore gravibus sagittis horridus et ~us asperitate tormentorum dilaniatus
[anima ] quasi ~us impinguata
libidinis flammam ab hoste antiquo ~us ingestam
quia [oleum ] suo acumine ~us ipsi panno infunditur, difficile ab eo movetur
quod caelibatus castimoniam ‥ ~us [gl.: usque ad interiora, ] dilexeritinwurdlice
sanctum invocans orat ~us ne eum hac vice suae voluntatis frustretur ostentamine
mox enim ut mulierem vidit, miserie pacientis ~us indoluit
verbo fidei ~us obedientes Jhesum Christum Deum esse ‥ crediderunt
at Pater omnes Filii et sermones et affectus et nutus conferens in corde suo ~us intremuit
non forinsecus quasi in superficie sed intrinsecus et ~us
quorum ille precibus ‥ specietenus potius quam ~us flexus
legum Romanarum jura ~us rimabitur et ‥ secreta imis praecordiis scrutabitur
qui magorum molimina funditus everteret et ~us amitteret
non enim in viscerato ~us fervore venarum, rivulos sugentes, gustant divinitatis, qui a praeceptorum deviantes custodia, ea quae minime faciunt predicant
quae rite a fidelibus adquisisti et Deo tuo ~us contulisti
intimi flamma zeli ~us concremari
orationibus ~us ‥ deditus
mol[l ]ita eorum duricia ~us demum liquefacta
mĕdullĭtus (medulla), jusque dans la moelle des os : Varr. d. Non. 139, 9 || au fond du cœur, cordialement : Pl. Most. 243 ; Amm. 14, 1, 9.
Post mortem vero meam rogo vos et
Medullitus efflagito ut in monasterio Cluniacensi meum tricenarium
fiat. (Chart. Cluniac. Coll. Burgund. B. N. t. 80. n°
211.)