messiare
Purificarinuncupabatur, ut videre est in hac voce. Charta ann. 1334. in Tabular. Episcopat. Ambian. fol. 165 :
Cum nos Episcopus conqueremur super eo videlicet, quod dicti Decanus et
Capitulum in parochiis eisdem subjectis in villa Ambianensi dabant licentiam desponsandi
et Messiandi, simul et nihilominus dispensabant super bannis, quod facere non poterant,
ut dicebamus, etc. His similia occurrunt in Statutis Eccl. Meldens. ann. circ.
1346. tom. 2. Histor. ejusd. pag. 491 : De Missationibus. Item, præcipimus quod
nullus audeat Missare sponsalia secunda die desponsationis suæ, nisi super hoc a nobis
vel Officiali nostro receperit mandatum speciale.Messoyer. Arest. ann. 1401. 11. Mart. in vol. 9. arestor. parlam. Paris. :
Duos solidos
ratione missæ, quam quis pro Messiando habere vult, etc. Pro missa Messiandi, qui eam
habere voluerit et magnam missam expectare noluerit, componat. Aliud ann. 1409.
19. Mart. ibid. vol. 11 : Ratione missæ, quam quis pro Messiando habere volebat,
duos solidos exigere et recipere consueverant. Lit. remiss. ann. 1375. in Reg.
107. Chartoph. reg. ch. 271 : Jehan Raoulet trouva que sondit frere et ladite
Meline estoient ja espousé,.... landemain furent Messoyés lesdiz Gilet et
Meline. Aliæ ann. 1459. in Reg. 189. ch. 307 : Icellui Hamelin avoit (au bois) que aler à la Messe
de son nepveu, qui avoit esté marié le jour prouchain précédent. HincInsuper
volumus nos Decanus et Capitulum quod dispensationes quas fecimus super prædictis
desponsationibus et Messiationibus, etc. Statuta Eccl. Camerac. apud Marten.
tom. 7. Ampliss. Collect. col. 1304 : Præcipimus quod nullus presbyter aliquam
mulierem in die, qua inter ipsam et virum matrimonium fuerit solemnisatum, ad
purificationem seu Messiationem admittere præsumat, nisi de nostra aut officialis nostri
licentia speciali.