metalis
mētālis, e, adj. [meta, III. 3],
- conical (post-class.): forma, Paul. ex Fest. s. v. tutulum, p. 335 Müll.—Hence, adv.: mētālĭ-ter, conically (post-class.): majus corpus ejus quo umbra metaliter jacitur, quam umbra ipsa, Mart. Cap. 8, § 859; id. 8, § 870.
mētālis, e (meta), kegelförmig, metali formā, Fest. 355 (a), 33.
mētālis, e (meta), conique, pyramidal : P. Fest. 335.
metæ, seu termini est. Charta ann. 1196. apud D. Calmet. tom. 2. Histor. Lotharing. col. 411 :
Et per transitum ejusdem montis usque ad lapidem
Metalem, qui vulgo dicitur Marstein, etc.Productæ sunt quædam litteræ...... quibus
mediantibus idem nomina terrarum et earumdem Metales distinctiones, quæ eisdem et
prædictæ ecclesiæ..... collatæ fuissent, etc. Signa metalia, in Lit. Casimiri
III. ann. 1462. inter Leg. Polon. tom. 1. pag. 201. Vide infra Signum
3.