mitulus

mītŭlus and mȳtŭlus (mȳtĭlus), n, m., = μύτυλος,

• a kind of mussel, seamussel, Plin. 9, 51, 74, § 160; 32, 9, 36, § 111; also, mutulus, Cato R. R. 158; Hor. S. 2, 4, 28.

mītulus (mūtulus), ī, m. (μυτίλος, τελλίνη), eine eßbare Muschelart, die Miesmuschel (Mytilus, L.), Form mut., Cato r. r. 158, 1 Schn. (Keil hat mitulorum): Form mitulus, Plin. 9, 132 u. 160. Hor. sat. 2, 4, 28. Mart. 3, 60, 4. – ➳ Nbf. mytilus, Anthol. Lat. 478, 5 R.

mitulus [CL] , kind of mussel. horsemuscelles, hoc est ‥ mytulos caballinos seu hippomytulos Caius Anim. f. 25v.

mītŭlus, (15) ī, m. (cf. μύαξ, μυΐσκος), moule [coquillage] : Plin. 9, 132 ; Hor. S. 2, 4, 28 || mētŭlus *Apic. 9, 430 || mutŭlus *Cato Agr. 158, 1, ed. Ald.

mītŭlus, i, m.: mitilo, muscolo; ● dattero di mare.

mītulus ī, m

• , μίτυλος, an edible mussel, H.