monstratus
monstratus, conspicuous, remarkable
Could not find monstratae in Logeion dictionaries.
monstratae feminine dative singular, feminine nominative plural, feminine genitive singular, feminine vocative plural of monstratus
monstratae perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of monstro
monstrātus, a, um, Part. and P. a., v. monstro fin.
monstrātus, ūs (only in the abl. sing.), m. [monstro],
- a showing (post-class.): cujus monstratu, Ap. Met. 1, 22, 19; monstratu Helenae, Aus. Per. Iliad. 3.
mōnstrātus, Abl. ū, m. (monstro), das Zeigen, cuius monstratu, Apul. met. 1, 22: monstratu Helenae, Auson. perioch. Iliad. 3.
1 mōnstrātus, a, um, part. p. de monstro || adjt , signalé, distingué : Tac. G. 31 ; H. 1, 88.
2 mōnstrātŭs, abl. ū, m. , action de montrer, de désigner : Apul. M. 1, 22.
mōnstrātus
adj.
- P. of monstro, conspicuous, remarkable: et hostibus simul suisque, Ta.