monstratus
monstratus, conspicuous, remarkable
Could not find monstrato in Logeion dictionaries.
monstrato masculine dative singular, masculine ablative singular, neuter ablative singular, neuter dative singular of monstratus
monstrato perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, future active imperative 2nd singular, perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, future active imperative 3rd singular of monstro
monstrātus, a, um, Part. and P. a., v. monstro fin.
monstrātus, ūs (only in the abl. sing.), m. [monstro],
- a showing (post-class.): cujus monstratu, Ap. Met. 1, 22, 19; monstratu Helenae, Aus. Per. Iliad. 3.
mōnstrātus, Abl. ū, m. (monstro), das Zeigen, cuius monstratu, Apul. met. 1, 22: monstratu Helenae, Auson. perioch. Iliad. 3.
1 mōnstrātus, a, um, part. p. de monstro || adjt , signalé, distingué : Tac. G. 31 ; H. 1, 88.
2 mōnstrātŭs, abl. ū, m. , action de montrer, de désigner : Apul. M. 1, 22.
mōnstrātus
adj.
- P. of monstro, conspicuous, remarkable: et hostibus simul suisque, Ta.