monstratus
monstratus, conspicuous, remarkable
Could not find monstratos in Logeion dictionaries.
monstratos masculine accusative plural of monstratus
monstratos perfect passive participle masculine accusative plural of monstro
monstrātus, a, um, Part. and P. a., v. monstro fin.
monstrātus, ūs (only in the abl. sing.), m. [monstro],
- a showing (post-class.): cujus monstratu, Ap. Met. 1, 22, 19; monstratu Helenae, Aus. Per. Iliad. 3.
mōnstrātus, Abl. ū, m. (monstro), das Zeigen, cuius monstratu, Apul. met. 1, 22: monstratu Helenae, Auson. perioch. Iliad. 3.
1 mōnstrātus, a, um, part. p. de monstro || adjt , signalé, distingué : Tac. G. 31 ; H. 1, 88.
2 mōnstrātŭs, abl. ū, m. , action de montrer, de désigner : Apul. M. 1, 22.
mōnstrātus
adj.
- P. of monstro, conspicuous, remarkable: et hostibus simul suisque, Ta.