monstratus
monstratus, conspicuous, remarkable
Could not find monstratust in Logeion dictionaries.
monstratust masculine nominative plural, masculine nominative singular, masculine genitive singular, masculine nominative singular, masculine accusative plural of monstratus
monstratust perfect passive participle masculine nominative singular of monstro
monstrātus, a, um, Part. and P. a., v. monstro fin.
monstrātus, ūs (only in the abl. sing.), m. [monstro],
- a showing (post-class.): cujus monstratu, Ap. Met. 1, 22, 19; monstratu Helenae, Aus. Per. Iliad. 3.
mōnstrātus, Abl. ū, m. (monstro), das Zeigen, cuius monstratu, Apul. met. 1, 22: monstratu Helenae, Auson. perioch. Iliad. 3.
1 mōnstrātus, a, um, part. p. de monstro || adjt , signalé, distingué : Tac. G. 31 ; H. 1, 88.
2 mōnstrātŭs, abl. ū, m. , action de montrer, de désigner : Apul. M. 1, 22.
mōnstrātus
adj.
- P. of monstro, conspicuous, remarkable: et hostibus simul suisque, Ta.