Poscor
posco, to ask urgently, beg, demand, request, desire
Morpho's Latin capability is in its infancy. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend our local install of Whitaker's Words. You can also consult LemLat (this will take a moment).
Parsed as:
present passive indicative 1st singular of posco
-
…expectare iussisset, paruerunt. Eo postquam Caesar pervenit, obsides, arma, servos qui ad eos perfugissent, poposcit. Dum ea conquiruntur et conferuntur, nocte intermissa circiter hominum milia VI eius pagi qui Verbigenus appellatur, sive…
Julius Caesar, Gallic War
-
…copias proelio vicerit, quod proelium factum sit ad Magetobrigam, superbe et crudeliter imperare, obsides nobilissimi cuiusque liberos poscere et in eos omnia exempla cruciatusque edere, si qua res non ad nutum aut ad voluntatem eius facta sit…
Julius Caesar, Gallic War
-
…recepturum et conservaturum dixit, et quod erat civitas magna inter Belgas auctoritate atque hominum multitudine praestabat, DC obsides poposcit. His traditis omnibusque armis ex oppido conlatis, ab eo loco in fines Ambianorum pervenit ; qui se suaque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…obstitit Ilium et ingens gloria Dardaniae. Tuque, O sanctissima vates, praescia venturi, da, non indebita posco regna meis fatis, Latio considere Teucros errantisque deos agitataque numina Troiae. Tum Phoebo et Triviae solido de marmore…
Vergil, Aeneid
-
…, atque una Phoebi Triviaeque sacerdos, Deiphobe Glauci, fatur quae talia regi Non hoc ista sibi tempus spectacula poscit ; nunc grege de intacto septem mactare iuvencos praestiterit, totidem lectas de more bidentes. Talibus adfata Aenean nec…
Vergil, Aeneid