Proripite
proripio, to drag forth; hurry, rush
Morpho's Latin capability is in its infancy. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend our local install of Whitaker's Words. You can also consult LemLat (this will take a moment).
Parsed as:
present active imperative 2nd plural of proripio
-
…quidem circumventus, inquit, ab inimicis praeceps agor, incendium meum ruina restinguam. Deinde se ex curia domum proripuit. Ibi multa ipse secum volvens, quod neque insidiae consuli procedebant et ab incendio intellegebat urbem vigiliis munitam ,…
Sallust, Catilina
-
…iumentis onera deponunt. ubi Caesaris castra posita tabernaculaque constituta et dimissos equites pabulandi causa animum adverterunt, sese subito proripiunt hora circiter sexta eiusdem diei et spem nacti morae discessu nostrorum equitum iter facere incipiunt. qua re animum adversa…
Julius Caesar, Civil War
-
…turris concidit, pars reliqua consequens procumbebat, cum hostes urbis direptione perterriti inermes cum infulis se porta foras universi proripiunt, ad legatos atque exercitum supplices manus tendunt. Qua nova re oblata omnis administratio belli consistit, militesque aversi…
Julius Caesar, Civil War
-
…, toto ex ore crudelitas eminebat. exspectabant omnes quo tandem progressurus aut quidnam acturus esset, cum repente hominem proripi atque in foro medio nudari ac deligari et virgas expediri iubet. clamabat ille miser se civem esse Romanum ,…
Cicero, in Verrem
-
…metu coe rcebuntur, non sanctitate sua se tuebuntur, quod adulterium, quod stuprum, quae libido non se proripiet ac proiciet aut occultatione proposita aut inpunitate aut licentia Quid illud, Torquate, quale tandem videtur, te isto…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum