cluo
clueo, to hear, be spoken of, be said
Morpho's Latin capability is in its infancy. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend our local install of Whitaker's Words. You can also consult LemLat (this will take a moment).
Parsed as:
present active indicative 1st singular of clueo
-
…ut noster cecinit, qui primus amoeno detulit ex Helicone perenni fronde coronam, per gentis Italas hominum quae clara clueret ; etsi praeterea tamen esse Acherusia templa Ennius aeternis exponit versibus edens, quo neque permaneant animae neque corpora nostra…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…sententiam dixerit, qui eorum coiit, coierit. num is est Cluentius certe non est. quis ergo est Cluentius qui tamen defendi causam suam lege noluit. itaque abicio legem, morem Cluentio gero. tibi tamen, Atti…
Cicero, pro Cluentio
-
…se ad praemia legis venire oportere. quapropter neminem dubitare existimo quin illa damnatio ambitus nulla ex parte cum causa Cluenti vestroque iudicio coniuncta esse possit. quid quod Staienus est condemnatus non dico hoc tempore, iudices, id quod…
Cicero, pro Cluentio
-
…idem quod tum explosum et eiectum est nunc rettulisse demiror. qui enim poterat tum in gratiam redire cum Oppianico Cluentius, qui cum matre haerebat in tabulis publicis reus et accusator ; condemnati erant Fabricii ; nec elabi alio accusatore…
Cicero, pro Cluentio
-
…disceptare debetis ut non quid dicatur a nobis sed quid oporteat dici consideretis. agitur enim in criminibus A. Cluenti proprium periculum, in invidia causa communis. quam ob rem alteram partem causae sic agemus ut vos doceamus ,…
Cicero, pro Cluentio