gnarus
gnarus, knowing, skilled, practised, expert, versed
Morpho's Latin capability is in its infancy. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend our local install of Whitaker's Words. You can also consult LemLat (this will take a moment).
Parsed as:
✓ masculine nominative singular of gnarus
-
…Inferioris autem aetatis erat proximus L. Sisenna, doctus vir et studiis optimis deditus, bene Latine loquens, gnarus rei publicae, non sine facetiis sed neque laboris multi nec satis versatus in causis ; interiectusque inter duas aetates…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…fuerit auditor ; a quo censet eum, cum alia praeclara quaedam et magnifica didicisse tum uberem et fecundum fuisse gnarumque, quod est eloquentiae maximum, quibus orationis modis quaeque animorum partes pellerentur ; quod idem de Demosthene existimari potest…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…repulsus existimavique in omnibus rebus esse aliquid optimum, etiam si lateret, idque ab eo posse qui eius rei gnarus esset iudicari. sed quoniam plura sunt orationum genera eaque diversa neque in unam formam cadunt omnia, laudationum scriptionum…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…eius placuisse maxime crediderim, quoniam importuosum circa mare et vix modicis navigiis pauca subsidia ; neque adpulerit quisquam nisi gnaro custode. caeli temperies hieme mitis obiectu montis quo saeva ventorum arcentur ; aestas in favonium obversa et aperto circum…
Tacitus, Annales
-
…sedes. immanis in antro conditur abrupto Proteus ac spumea late cautibus obiectis reiectat caerula uates. is postquam sat gnarus enim rerumque metusque per uarias lusit formas et terruit atri serpentis squamis horrendaque sibila torsit aut fremuit toruo mutatus membra…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905