immerite
immeritus, undeserving, guiltless, innocent, without fault
Morpho's Latin capability is in its infancy. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend our local install of Whitaker's Words. You can also consult LemLat (this will take a moment).
Parsed as:
adverb
neuter vocative singular
masculine vocative singular of
immeritus
-
…eisdem ex locis fere contraria ; ex re, si crudelis, si nefanda, si praeter opinionem, si immerito, si misera, si ingrata, si indigna, si nova, si quae restitui sanarique non possit ;…
Cicero, de Oratore
-
…rudis et imperitas auris ad male audiendum habens et laudis assuetudine contumeliae insolens multo tanta ex animo laborat ea sibi immerito dici, quae ipse possit aliis uere obiectare. quod si forte inepta uidebor et oppido friuola uelle defendere ,…
Apuleius, Apologia
-
…fecerat Ino, seque super pontum nullo tardata timore mittit onusque suum ; percussa recanduit unda. At Venus, inmeritae neptis miserata labores, sic patruo blandita suo est O numen aquarum, proxima cui caelo cessit, Neptune ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…supersit. nihil enim longum videri necesse est, in quo, quid ultimum sit, certum est. nec immerito multum ex diligentia partiendi tulit laudis Q. Hortensius, cuius tamen divisionem in digitos diductam nonnunquam Cicero leviter eludit…
Quintilian, Institutio Oratoria
-
…ratione declinari. quare illo intellectu priore et communi nihil non figuratum est. quo si contenti sumus, non immerito Apollodorus, si tradenti Caecilio credimus, incomprehensibilia partis huius praecepta existimavit. sed si habitus quidam et quasi gestus…
Quintilian, Institutio Oratoria