spernitque
sperno, to separate; to despise, contemn, reject, scorn, spurn
Morpho's Latin capability is in its infancy. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend our local install of Whitaker's Words. You can also consult LemLat (this will take a moment).
Parsed as:
present active indicative 3rd singular of sperno
-
…. Heri minas viginti pro ambobus dedi Tamen contemptus abs te haec habui in memoria Ob haec facta abs te spernor. Quid istic Phaedria Quanquam illam cupio abducere, atque hac re arbitror Id fieri posse maxime, verumtamen ,…
Terence, Eunuchus
-
…ad Troiam pro caris gesserat Argis necdum etiam causae irarum saevique dolores exciderant animo manet alta mente repostum iudicium Paridis spretaeque iniuria formae, et genus invisum, et rapti Ganymedis honores. His accensa super, iactatos aequore toto Troas…
Vergil, Aeneid
-
…fallebat. Redeuntem colle Lycaeo Pan videt hanc pinuque caput praecinctus acuta talia verba refert restabat verba referre et precibus spretis fugisse per avia nympham, donec harenosi placidum Ladonis ad amnem venerit. Hic illam cursum inpedientibus undis, ut…
Ovid, Metamorphoses
-
…, multa praeclare. itaque, ut saepe dixi, de acumine agitur eius, non de moribus ; quamvis spernat voluptates eas quas modo laudavit, ego tamen meminero quod videatur ei summum bonum. non enim verbo solum posuit…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…bella gesserunt. haec et dicuntur et creduntur stultissime et plena sunt futtilitatis summaeque levitatis. Sed tamen is fabulis spretis ac repudiatis deus pertinens per naturam cuiusque rei, per terras Ceres per maria Neptunus alii per alia, poterunt…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum