subventurus
subvenio, to come to help, aid, assist, reinforce, relieve, succor
Morpho's Latin capability is in its infancy. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend our local install of Whitaker's Words. You can also consult LemLat (this will take a moment).
Parsed as:
future active participle masculine nominative singular of subvenio
-
…est, iudices, huius innocentiae sic in hac calamitosa fama quasi in aliqua perniciosissima flamma atque in communi incendio subvenire. etenim sicut aliis in locis parum firmamenti et parum virium veritas habet, sic in hoc loco falsa invidia…
Cicero, pro Cluentio
-
…non mihi videor errasse quod ad Balbum scripsi apertius ut, si quid tale accidisset ut non concurrerent nomina, subveniret meque tibi etiam mandasse ut, si quid eius modi accidisset, cum ; eo ; communicares .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…inquit, quod me adiuvas, et istis quidem, quae modo dixisti, utar potius Latinis, in ceteris subvenies, si me haerentem videbis. Sedulo, inquam, faciam. sed fortuna fortis ; quare conare, quaeso…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…quiescerent, concubia nocte visum esse in somnis ei, qui erat in hospitio, illum alterum orare, ut subveniret, quod sibi a caupone interitus pararetur ; eum primo perterritum somnio surrexisse ; dein cum se collegisset idque visum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…confessio temeritatis. summum erat periculum ne, si nihil impetrassent, plane alienarentur a senatu. huic quoque rei subventum est maxime a nobis perfectumque ut frequentissimo senatu et liberalissimo uterentur, multaque a me de ordinum dignitate et concordia…
Cicero, Epistulae ad Atticum