mortifico
Could not find mortificata in Logeion dictionaries.
mortificata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle neuter nominative plural, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular of mortifico
mortĭfĭco, 1, v. a. [mortificus],
- to kill, destroy (eccl. Lat.): caro mortificatur, Tert. Res. Carn. 37.—Transf., to mortify, subject, reduce to weakness: membra, Vulg. Col. 3, 5: facta carnis, id. Rom. 8, 13; cf. id. ib. 7, 4.
mortifico, āvī, ātum, āre (mortificus), töten (Ggstz. vivifico), Eccl.
See: mortificare
mortĭfĭcō, āre (mors, facio), tr., faire mourir : Tert. Res. 37 || mortifier, abaisser : Vulg. Col. 3, 5 ; Rom. 8, 13.