mortuarius
mortŭārĭus, a, um, adj. [mortuus],
- of or belonging to the dead (ante-class.): mortuaria glossaria, vocabularies of the dead, a term applied by Cato to the philosophers who talk of dead, and not of existing, things, Gell. 18, 7, 3.
mortuārius, a, um (mors), den Tod betreffend, agones, Suet. fr. 193. p. 342, 3 Reiff.
de iij vaccis ~iis venditis per tempus compoti ‥ de j bove ~io nichil
ipsi ‥ inhabitantes recipient in ecclesia de Kergille omnia spiritualia et eidem persolvent annuatim mortoria et omnes oblationes plene
percipiet ‥ vicarius ‥ decimas molendinorum dicte parochie et ~ium, et decimam feni de Ullecumbe
excepto quod ~ia et sponsalia cum argento cere
decimam ‥ feni et ~ia ‥ ad dictum vicarium volumus pertinere
item lego melius averium meum ecclesie de G. nomine ~ii vel principalii ad remissionem peccatorum meorum
in causa tangenti ~ia viva contra J. L. et communitatem parochie ecclesie Sancti Oswaldi, vij li. x s. ix d.
iij gradalia, iij ~ia, j antiphonarium ‥ j psalterium
item ‥ precentori pro uno ordinale et pro uno diurnale et uno ~io ‥ xx d.