munero
Could not find munerato in Logeion dictionaries.
munerato perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, future active imperative 2nd singular, future active imperative 3rd singular of munero
mūnĕro (moen-), āvi, ātum, 1, v. a., and mūnĕror, ātus (v. Gell. 18, 12, 20), 1, v. dep. [munus], to give, bestow, present a thing; to present, honor, reward with a thing (rare but class.; syn.: dono, largior, impertion.
- I Form munero, with dat.: cujus exuvias et coronam huic muneravit virgini, Att. ap. Non. 499, 11: Kalendis suam matrem. Plaut. Mil. 3, 1, 97 (692): Horolen, Flor. 3, 5, 28 (Trag. Rel. v. 446 Rib.): beneficium alicui, to render, Plaut. Capt. 5, 1, 15 (936); Turp. ap. Non. 477, 19.—With abl.: ea, quibus rex te munerare constituerat, Cic. Deiot. 6, 17: inani me, inquis, lance muneras. Sen. Ep. 119, 5; Dig. 48, 20, 6 fin.: a Trojano locupletissime muneratus, Spart. Hadr. 3, 4: mulier munerata, Amm.14, 7, 4: legatus muneratus, id. 17, 8, 3.—In gerundive: non meretriculis moenerandis rem coëgit, Plaut. Truc. 2, 2, 55 (310) Speng.— Absol.: at certatim nutricant et munerant, Plaut. Mil. 3, 1, 121 (716): regni eum societate muneravit, Macr. S. 1, 7, 21: dignus quem maximis officiis muneres, Symm. Ep. 1, 104. —
- II Form muneror: natura aliud alii muneratur, Cic. Inv. 2, 1, 3: assectatur, assidet, muneratur, id. Par. 5, 2, 39; Ter. Heaut. 300 (dub.; Fleck. demunerarier): Alexis me opipare muneratus est, Cic. Att. 7, 2, 3: aliquem aliquā re, Hor. Epod. 2, 20; App. Herm. Trim. 11.
mūnero, āvī, ātum, āre (munus), I) schenken, coronam virgini, Acc. tr. 446: beneficium alci, erweisen, Plaut. capt. 935. – II) beschenken, α) alqm: kalendis suam matrem, Plaut. mil. 691: Horolen, Flor. 3, 5, 28: barbaros venientes ad se, Ulp. dig. 48, 20, 6 extr.: libertum magnifice, Apul. met. 10, 23: eos legatos muneratos absolvit, Amm. 17, 8, 3 (u. so muneratus bei Amm. 14, 7, 4; 20, 11, 3; 25, 10, 10): ob hoc a Traiano locupletissime muneratus, Spart. Hadr. 3. § 3. – β) alqm alqā re: in quo (loco) erant ea composita, quibus te rex munerare constituerat, Cic. Deiot. 17: inani me lance muneras, Sen. ep. 119, 5: regni eum societate muneravit, Macr. sat. 1, 7, 21: dignus, quem maximis officiis muneres, Symm. epist. 1, 104 (vgl. 2, 69): intellegentiā mentes hominum, Ps. Apul. Ascl. 16: eo quo parentes nostri munerati sunt, quo etiam nos quoque munerari optamus, ibid. 11. – γ) absol.: certatim nutricant et munerant, Plaut. mil. 715.
See: munerare
mūnĕrō, (14) āvī, ātum, āre (munus), tr., ¶ 1 donner en présent, accorder, aliquid alicui : Acc. Tr. 446 ; Pl. Capt. 935 ¶ 2 récompenser, gratifier : aliquem Pl. Mil. 690, faire un cadeau à qqn, cf. Flor. 3, 5, 28 ; Ulp. Dig. 48, 20, 6 || aliquem aliqua re Cic. *Dej. 17 ; Sen. Ep. 119, 5.
- 1. schenken, geven [beneficium merenti];
- 2. begiftigen, overladen [uvā Priapum].
munero , as, are. (munus.)
送禮物。賞。Beneficium bene meriti munero 報答。知恩。
Suggest a Translation
See an image
送禮物。賞。Beneficium bene meriti munero 報答。知恩。
Suggest a Translation
See an image