mutilus
mutilus, maimed, mutilated
Could not find mutilis in Logeion dictionaries.
mutilis neuter dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of mutilus
mŭtĭlus, a, um, adj. [μιτυλος or μύτιλος], maimed, mutilated (class.; syn.: truncus, curtus, mancus).
- I Lit. So of those who cut off a thumb to escape military service, Cod. Th. 7, 13, 10: grabatulus uno pede mutilus, Ap. Met. 1, 11, 19; naves (al. mutilatae), Liv. 37, 24: litterae, Gell. 17, 9, 12. —Of horned animals which have lost one or both horns: bos, Varr. L. L. 9, § 33 Müll.: alces mutilae sunt cornibus, without horns, Caes. B. G. 6, 26: capella, Col. 7, 6.—Hence jestingly, transf.: sic mutilus (i. e. exsecto cornu) minitaris? Hor. S. 1, 5, 60.—
- II Trop.: mutila et quasi decurtata (in oratione) sentire, Cic. Or. 53, 178: mutila quaedam et hiantia loqui, too briefly, id. ib. 9, 32.
1. mutilus, a, um (μίτυλος od. μύτιλος), verkümmelt, I) eig.: homo, d.i. der sich die Finger abgehauen hat, Cod. Theod.: grabatulus uno pede m., Apul.: littera m., Gell.: versus = ἀκεφαλοί, Diom. – bes. (wie κολοβός, κόλος) v. gehörnten Tieren, denen ein Horn oder beide Hörner fehlen, bos, Varro LL.: aries, capella, Colum.: alces sunt cornibus mutilae, Caes.: dah. scherzh. übtr., sic mutilus minitaris? mit stumpfer Stirn, Hor. sat. 1, 5, 60. – II) bildl., v. der Rede, gehackt, mutila sentit quaedam et decurtata, Cic.: mutila loqui, Cic.
2. mūtilus, richtiger mitulus, w. s.
potens Deus, non quasi invalidus, id quod hic ~um deformeque est, tale sinet permanere
~us,hornles
~a facie incedebat
nomina piscium: ‥ salmo, mugil apoa mutilus [gl.: ] et coclea conchahornkeke
1 mūtĭlus, c. mitulus : Cato Agr. 158 [qqs mss].
2 mŭtĭlus, (14) a, um (μίτυλος et μύτιλος), mutilé, dont on a coupé ou retranché qqch. : Cod. Th. 7, 13, 10 ; alces mutilæ sunt cornibus Cæs. G. 6, 27, 1, les alcès ont les cornes tronquées [mais bos mutilus Varro L. 9, 33, bœuf écorné, cf. Hor. S. 1, 5, 60 ] ; [fig.] mutila sentire Cic. Or. 178, sentir que des phrases sont mutilées ; mutila loqui Cic. Or. 32, faire des phrases incomplètes, tronquées.
- 1. verminkt, ingekort [pecus met ingekorte horens];
- 2. (metaf., v.e. redevoering) hortend.
mutilus
adj.
- 1 MI-, maimed, mutilated: alces mutilae sunt cornibus, without horns, Cs.: sic mutilus minitaris?i. e. after losing your horn, H.— Fig.: mutila quaedam loqui, too briefly.