mutitas
mūtĭtas, ātis, f. [mutus],
- dumbness: ἀφωνία, mutitas, Gloss. Gr. Lat.
sed sicut ~as non excusat nos quin debemus hec illis dicere ‥
mūtĭtās, ātis, f. , mutisme : Gloss.
Eoque quippiam petere volente, verbis in ore reclusis, subito mutus effectus
est ; qui a plerisque tentatus, an videlicet astu Mutitatem simularet, et tandem certa
loquendi impotentia comprobatur. Occurrit præterea tom. 2. Sanctorum Apr. pag.
429.