neutralis
neutrālis, e, adj. [neuter], in gram., of the gender of substantives,
- neuter: positio, Quint. 1, 4, 24: nomina, id. 1, 5, 54 et saep.—Hence, adv.: neutrālĭter, as a neuter; Gellius fora navium neutraliter dixit, Charis. p. 55 P.
neutrālis, e (neuter), als gramm. t. t., neutral, sächlich, positio, Quint.: nomen, ein Neutrum, Quint.
cum eciam ~es ‥ de facili ad eorum convocacionem non venirent
est enim contra naturam verbi ~is transire
neutrālis, e (neuter), neutre, du genre neutre : Quint. 1, 4, 24.
Francigenæ facti fuerunt Neutrales,
in Chronico Engelhusii, apud Leibnitium tom. 2. Scriptor. Brunsvic. p. 1136.