nocens
nocens, hurtful, harmful, pernicious, baneful, injurious
Could not find nocentiorem in Logeion dictionaries.
nocentiorem feminine accusative singular comparative, masculine accusative singular comparative of nocens
nŏcens, entis, P. a., v. noceo fin.
nocēns, entis, PAdi. (v. noceo), I) schädlich, caules, Cic.: cicutis allium nocentius, Hor. – II) insbes., einer bösen Tat schuldig, schuldhaft, und dah. strafbar, subst. ein Übeltäter, Missetäter (Ggstz. innocens, innoxius), reus n., Cic. u.a.: homo nocens, Cels.: femina nocens, Ps. Quint. decl.: fac moriendo Antonium nocentiorem, Sen. rhet.: ne nocentiores vos faciat, Tac.: nocentissimus homo, Cic.: nocentissimus senex, Ps. Quint. decl. – subst., nocens, Cic., u. Plur., nocentes, Ov. u. Sen. rhet.: Superl. nocentissimi, Erzmissetäter, Sen. – übtr., ruchlos, victoria nocentissima, Cic.: nocentissimi mores, Quint. – ➳ Genet. Plur. nocentium, Cornif. rhet. 4, 45, u. poet. nocentum, Ov. ex Pont. 1, 8, 19.
nŏcēns, (9) tis, part.-adj. de noceo, nuisible, pernicieux, funeste [pers. et choses] : Cic. Nat. 2, 120 ; Juv. 6, 620 ; -tior Hor. Epo. 3, 3 || criminel, coupable : Cic. Off. 2, 51 ; -tissimus Cic. Verr. 2, pr. 47 ; [subst. m. ] nocens, un coupable : Cic. Off. 2, 51 ; de Or. 1, 202.
➳ gén. pl. -tium Her. 4, 45 ; -tum Ov. P. 1, 8, 19.
- 1. schadelijk, verderfelijk [aurum];
- 2. schuldig, misdadig, strafbaar [reus]; gewetenloos [victoria]; — subst. m schuldige, misdadiger.
nocēns entis (genplur. nocentūm, O.), adj.with comp.and sup.
- P. of noceo, hurtful, harmful, pernicious, baneful, injurious: a pestiferis et nocentibus refugere: taxi, V.: boletus, Iu.: edit cicutis allium nocentius, H.: ne nocentiores vos faciat, Ta.—Guilty, wicked, culpable, criminal: nocens et nefarius: homines nocentissimi: nocentissima victoria.—Plurm. as subst: ne innocentes pro nocentibus poenas pendant, Cs.