notoria
nōtōrĭa, ae, v. notorius, I.
nōtōrĭa, æ, f. (notorius), (s.-ent. epistula ), lettre dʼavis, annonce : Treb. Claud. 17 || information : Apul. M. 7, 4.
Nihil me gravius accepit, quam quod Notoria
tua intimasti, Claudium parentem amicumque nostrum insinuatis sibi falsis plerisque
graviter irasci. In Glossis Isidori, notetur. Ita usurpat Augustinus Epist. 159 :
Qui non
accusantibus nostris, sed illorum Notoria , ad quos tenendæ pacis vigilantia pertinebat,
præsentari videntur examini. Idem Epist. 160 : Præmissa Notoria , ad
judicia legesque perduxit. Adde leg. 7. Cod. de Accusat. (9, 2.) Apuleium lib.
7. Paulum JC. etc. et quæ observant Marcilius ad Sueton. in Tito, Juretus ad Symmachum
lib. 10. Epist. 4. Jacobus Gotofredus in leg. 31. Cod. Th. de Episcopis, (16, 2.) etc.